Wadan weblog 2

وعده (عبدالغفور لېوال)

20.11.2007 08:44

 

 

نه!
   ته مې هېره نه وې
ته مې په یاد وې، ستا وعده مې  هم په زړه باندې وه
زما یا دونه لا، له تاسره وو
خوخدای(ج) خبر چې ولې در نه غلم ؟
باران په شړک وریده
 ما د باران د ټولو څاڅکو په شمېر ته یاده کړې
تا راته ویلي وو چې زه به ځان په واینو لوند کړم
کله چې  ته راځې نو زه به په شرابو کې لمده خیشته یم
هو! دا مې هرڅه یاد وو
 ستا د وعدې هره شیبه مې په خاطر کې شنه وه
زه پوهیدم هغه ډیوې چې بلې کړې وې تا
 اوس خلاصیدې او وار په وار مړې کیدې
خو خدای(ج) خبر چې ولې درنه غلم
ته مې په یاد وې، ته مې  نه وې هیره
او په سرو واینو کې لوند خیشت بدن دې
 زما سترګو ته نیغ  ولاړو
زه پوهېدم چې ته به راشې
 زما د خونې وربه وټکوې
 زه پوهېدم چې له ژړانه به دې سرې سترګې را واړوې
 ګیله به وکړې:
چې شراب خلاص شول، ډیوې مړې شوې
ولې را نه غلې ته؟
 زه پوهېدم چې زه به چوپ ولاړیم
ځکه زه نه پوهېږم
  چې ولې درنه غلم
 زما په لاس کې به یوسپین کاغذ وي
 ما غوښتل شعر ولیکم
نه شعرمې نه لیکه همداسې ناست وم
 یوازې سپینه پاڼه
 زه پوهیدم چې ته به پاڼه زما له لاسه واخلې
په دې ګومان چې ما به نوي څه لیکلي وي پرې
 خو پاڼه سپینه  ده یوازې یې په سرکې دي یوڅو توري:
(غواړم وطن ته ولاړشم.)
۱- مې- ۲۰۰۴
ټوسن- امريكا